العلامة المجلسي (مترجم :كمره اى)
45
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى)
اينكه زيانش را از مردم بگرداند . مفضّل گويد : گفتم : اى مولايم در باره بهائم شرح داديد كه عبرت گير را بس است اكنون از مورچه خرده و مورچه پرنده بفرمائيد ، فرمود : اى مفضل بنگر به چهره مورچه خرده آيا از آنچه بهساز او است كم دارد ؟ از كجا است اين اندازهگيرى درست در مورچه خرده جز از تدبير آفريننده خرد و درشت . ببين مورچه را كه گرد هم آيند براى جمع قوت و آماده كردن آن گروهى از آنها كه دانه كشند به خانه چون گروهى از مردم باشند كه گندم يا جز آن را نقل كنند بلكه مورچه در اين كار خود از آدمى كوشاتر است و چون مردم با يك ديگر همكارى كنند و دانه را ببرند تا سبز نكند و تباه شود ، و اگر تر شود آن را برآرند و پهن كنند ، تا خشك شود ، و مورچه لانه خود را جز در زمين بلند نسازد تا سيل نگيردش و غرق شود ، همه اينها را بىخرد و بىانديشه كند و در طبع او آفريده شده از لطف خدا عزّ و جلّ همين شير مگس را ببين كه چه نيرنگى دارد براى روزى خود كه چون مگسى در نزديكش دريابد خود را بمردگى زند و مگس را غافلگير كند و بر او جهد و آن را بگيرد و روى آن افتد و فشار دهد تا ناتوان شود و آن را به درد و بخورد ولى عنكبوت تار خود را دام مگس سازد و در درون آن كمين كند و چون مگس بدان دچار شود از آن بمكد و زندگى كند ، و شكار سگها و يوزها و دامها چنين نقل شده . ببين اين جانورك ناتوان چه در طبع خود دارد كه آدمى جز با چارهجوئى و ابزار بدان دست ندارد و چيزى كه عبرت بخش است آشكارا خوارش مگير زيرا بسا در چيز خرد معناى نفيسى است مانند اينكه اشرفى طلا خوار نباشد كه برابر يكمثقال آهن است . اى مفضل در تن پرنده و آفرينشش بينديش كه چون بايد در فضا پرد تنش سبك باشد و در هم و به دو پا آفريده شده و 4 انگشت و يك سوراخ براى فضله و شاش